IZLOŽBA UMETNICE IVE PRLINČEVIĆ INSPIRISANA HIČKOKOM: Flert frejmova - između filma, slikarstva i života

Izložba Ive Prlinčević „Flert frejmova” bavi se odnosima koji se uspostavljaju između filma, slikarstva i života. Inspirisana filmovima Alfreda Hičkoka, posebno njegovim delima nastalim u pedesetim i šezdesetim godinama prošlog veka, umetnica nam svojim crtežima i slikama prenosi sopstveni pogled na stvaralaštvo jednog od najznačajnijih režisera u istoriji svetske kinematografije. Svojim delima Iva Prlinčević otvara i nova pitanja odnosa različitih umetničkih načina izraživanja, koji međusobno, nesumnjivo, komuniciraju.

Jedan od centralnih motiva u delima Ive Prlinčević jeste kretanje – konkretnije: protok vremena i položaj likova u vremenu i prostoru. Dela na prvi pogled ostavljaju utisak zamrznute slike; međutim, ako bolje pogledamo, one nagoveštavaju kretanje kao takvo, ono što je bilo pre i šta sledi kasnije. Slike „Ispred španskog manastira 1 i 2” deluju samo na momenat statično – zapravo u oba slučaja iščekujemo epilog. Na jednoj slici možemo videti da glavna glumica – ovde model – iščekuje nekakav odgovor od muške figure, dok na drugoj slici (iako se radi o poljupcu) ima otvorene oči usmerene u drugom pravcu, ostavljajući nas bez odgovora na to šta je zavredelo i privuklo njenu pažnju.

Pročitajte još: Izložba Plava pilula Aleksandre Kokotović

Svojim radovima Iva Prlinčević ispituje i odnose koji se uspostavljaju između likova. Na njenim slikama ovi odnosi nagoveštavaju se u atmosferi slike, koloritu koji je veoma bitan za razumevanje njenog rada, u međusobnim pogledima, ali, pre svega, uspostavljanjem telesnog dodira poljupcem.

U filmskom stvaralaštvu Alfreda Hičkoka značajno mesto zauzimaju žene, odnosno prezentacija ženskih likova. One su u Hičkokovim filmovima najčešće predstavljene kao heroine i plavuše, odevene u kostime po poslednjoj modi, tako da postaju predmet obožavanja muškaraca. Ove žene-zavodnice samo su na prvi pogled nadmoćnije u odnosu na muškarce, jer na kraju filma doživljavaju koban kraj. Stoga su motiv fatalne žene i tema o modi u službi obožavanja ženskog tela prisutni u delima Ive Prlinčević, čime je umetnica istakla njihovo postojanje u svakom filmu Alfreda Hičkoka, kao i u tadašnjem društvu uopšte.

U većini filmskih kadrova koji su inspirisali slike Ive Prlinčević dijalog heroine (fatalne zavodnice) sa muškim likovima predstavljen je tako što su ženski likovi okrenuti nama (publici), dok muške figure uglavnom vidimo s leđa, što svedoči upravo o tome da smo stavljeni u ulogu muškarca – u ovom slučaju podložni uticaju femme fatale.

Prenošenjem kadrova na platno izrazitim i jarkim bojama umetnica u svakom trenutku preispituje atmosferu i prisustvo emocionalnog naboja među likovima, ili pak njegovo odsustvo u pojedinim scenama. Stoga dok posmatramo likovna dela Ive Prlinčević, iako smo svesni da pred sobom nemamo dijaloge koji se odvijaju tokom trajanja filma, na neki način prisustvujemo (i učestvujemo) u svojevrsnom razgovoru koji se odvija ne samo između nas kao publike i prikazanih motiva/figura na slici, već i između nas i atmosfere na svakoj slici.

Izložba se može pogledati u Jugoslovenskoj kinoteci.

Autor: Adrijana Turajlić, istoričar umetnosti i kustos